BU NASIL BEDDUA

25.02.2026 00:00

1993 yılında ,çok uzak diyarlarda,dede evine gittik.Çoluk çocuk doğanın tadını,karların muhteşem yağışının tadını çıkarıyorlardı.
Büyük annemizle keyifli sohbetler ediyor ,yöreye ait deyimler , yemekler ,adetler ,hikayeler dinlemekten çok zevk alıyordum.
Alt katta ahır vardı.Büyükannemizin sarıkızı,karakızı ,beyaz incisi vardı.
Eski ev ise , başlıbaşına antik. Anlatmakla bitmez.
Evin bir odasında ,eski kitaplar vardı.Büyük dededen kalmış.Arapca ve Osmanlıca gibi çok eski on adet kitap.Ve divitler.
Büyuk dede çok ünlü bir hocanın talebesiymiş.O zamandan kalan bir çok eser.
Büyükanneye ," Siz tanıdınız mı rahmetliyi. "Dedim.
Nerde..ben nasıl tanıyayım ,oğlu bile baba görmemiş.Kaynanam Sakine anam anlatırdı.Kocası Mustafa, ,dördüncü çocuğuna gebe iken vefat etmiş.Ikisi kız birde oğlu varken,eşi 40, Kırk yaşında vefat etmiş.
Allah rahmet eylesin, dedim.
Büyukbabaanneyi çok dinlemiştim ,sanki tanıyordum.
Hasta mı oldu..? ,genç yaşta vefat etmiş ,diye merakla sordum.
Büyük dede Mustafa ,o zamanlar kırk yaşında,o zamanın , o yörelerin en derin hocasından dersler alıyorken ,bir gün ormana gitmesi gerekmiş.Dal ,odun toplamıs ,dönerken bir bakmış,teyze kızları ,komşu kadınlar,işlerini bitirmiş,dinlendikten sonra bir de horon oynayalım demişler.
Oralarda adettir ,yaylaya giderken dinlenildigi yerde ,ormanda ,bahçelerde ,oyun kurmak normaldir ,neşeli insanlar.
Mustafa seslenir ,bekleyin bende geliyorum ,der.
Hep beraber horon ederler.
Olacak ya,Hoca efendi ve bir iki arkadaşı oradan geçerken ,Mustafa'yı kadinlarla horonda görürler.
Oralarda normaldir diyorum da ,Hoca efendi Mustafa yi bambaşka yetiştiriyordur.
Ama velakin, Mustafa ,Hocasını farkettigi halde oyunu bırakmamış, peşine düşüp af dilememiş.
Ertesi gün Cuma vakti gelmiş ,herkes camii de toplanmış. Namazlar kılındıktan sonra,Hoca efendi cemaate dönerek olayı anlatır.
Ayağa kalkan Mustafa af dilese de Hocanın hışmından kurtulamaz.Hoca beddua yapar.
" Bu arada cuma günleri, kadın erkek farketmez ,bir derdi olan , hocaya kağit verirmiş.( buna kağıt düşürme deniyormuş.) Tuhaf ama %100 gerçek.
Cemaat ,camiden ayrılır,sadece bir
kaç yakın akrabası kalır ,Ama Mustafa yığılıp kalmıştır.Ayağa kalkacak hali yoktur.
Akrabaları , sal yapıp kendi mahallelerine taşırlar. O camii ile evleri arası epey yol.
Eve getirilen Mustafa ,tir tir titremektedir.Sabaha doğru da ateşler içinde yanar. Anası bir yandan ,Doğumu yaklaşan eşi Sakine bir yandan, ağzına bir yudum su vermeye uğraşırken, sabah ezanında ,sıcak bir temmuz sabahında vefat eder..
Serin dağlarda feryatlar yükselir.
Ve aşağı mahalledeki ,kendi yerinde camii yanina defnedilir.
On gün sonra , Sakine gelin bir erkek çocuğu doğurur. Onunda adı Mustafa olur.
Ve hayat zorluklarla devam ederken, henüz vefatının kırk günü olmadan, neler olmuş. Okuyalım,,
Hoca efendi, bir akşam elinde löküs lambasıyla yatsı namazı için camii ye gelirken ,tam rahmetli Mustafa 'nın kabrine gelince lambası sönermiş.Hiç anlam verememiş önce ,bu olay her akşam devam edince, ahali ,camii cemaati ,akrabalar toplanmış, dualar edilmiş ama nafile.

Keşke affetseydin be Hocam. Şimdiye bak ,o zamanda her sey var..

Neyse bana anlatıldığı kadar tekrar tekrar okumalar ,ritueller, ve en sonunda okuyup bir kazık çakmıslar

kabir ustüne.
Bir daha, rahatsız olmamış,Hoca efendi.

Masal değil ,uydurma değil ,birinci ağızdan duyduğum gerçek hikaye.yaşanmıs olay.

Bu hoca efendi o zamanlarında ,şimdiki zamanlarinda bilinen ,din Alimi.Çok ögrenci yetiştirmiş ,savaşa katılmis ,Kazım Karabekir paşa ile yazışmış, Mustafa Kemal Atatürk ile tanışıp konuşmuşlar.Çok özel anları konuşmaları var.
Büyük dede ,o zamanın genç Mustafa sı na da Hacı Hocamıza da diyeceğim Allah'tan Rahmet.Ruhları şad olsun.
Ayni benzer olay 1983 yılında bir gence yapıldı.Kendini zor

kurtardı,demek ki o adet devam ediyordu.
1993 te ,duyduğumdan beri yeni kaleme aldim.
Müyesser Güzel . Subat24.2.2026

Not: Hikayede ki Hoca, Hacı Ferşat tır.
Hayatini okumak isteyen Googul da Hacı Ferşat yazıp okuyabilir ,çok ilginç.