Bir Hayalin, Bir Vizyonun ve Bir Emeğin Sessiz Vedası

26.03.2026 00:00

Muharrem DEĞİRMEN /GÖZLEM
muharremdegirmen @ gmail.com

Bazı insanlar vardır; yaşadıkları şehirle sadece bağ kurmaz, o şehrin kaderine dokunur. Yüksel Sert, Orhangazi için tam da böyle bir isimdi. Onun vefatıyla birlikte bu ilçe yalnızca bir iş insanını kaybetmedi; üretimiyle, emeğiyle, hayalleriyle ve en önemlisi "daha iyisi mümkün" diyen bir vizyonu da uğurladı.
Bugün geriye dönüp bakıldığında, Yüksel Sert'in hayatı sıradan bir başarı hikâyesi olarak anlatılamaz. Çünkü onun hikâyesi sadece kazandıklarıyla değil, kazandırdıklarıyla anlamlıydı. Artvin'den başlayan hayat yolculuğu, İstanbul'da şekillenen ticari adımlar ve ardından Türkiye'nin dört bir yanına yayılan yatırımlar… Ama tüm bu yolun kalbi hep Orhangazi oldu.
Çünkü o, sadece iş yapan biri değildi. Kurduğu her tesisle aslında bir hayat inşa ediyordu. Açtığı her iş kapısıyla bir ailenin sofrasına umut koyuyordu. Bugün Orhangazi'de yüzlerce, binlerce insanın hayatına dokunan bir isimden söz ediyorsak, bu tesadüf değil; bilinçli bir tercih, güçlü bir irade ve yorulmak bilmeyen bir çalışmanın sonucudur.
Onu farklı kılan da tam olarak buydu. Yüksel Sert, üretimi bir kazanç aracı olarak değil, bir sorumluluk alanı olarak gördü. Sanayi dediğimiz kavramı sadece beton yapılarla değil, insan hayatına değen bir sistem olarak ele aldı. Kurduğu zeytin ve turşu tesisleri, sadece bir üretim alanı değil, aynı zamanda Orhangazi ekonomisinin can damarlarından biri haline geldi.
Binlerce insanın ekmek kapısı olan bu yatırımlar, aslında onun nasıl düşündüğünü de ortaya koyuyordu: "Bu şehir kazanırsa ben de kazanırım."
Ama belki de onun en çok konuşulması gereken yönü, tamamlayamadığı hayaliydi. Çünkü Yüksel Sert'in zihninde hep daha büyük bir hedef vardı. O hedef, sahip olduğu tüm birikimi, tecrübeyi ve üretim gücünü doğrudan Orhangazi'nin yönetimine taşımaktı. Yani belediye başkanlığı.
Bu noktada söyledikleri bugün daha da anlam kazanıyor: "Benim bu yaştan sonra bir şeye ihtiyacım yok. Ama Orhangazi bu vizyonsuzluğu hak etmiyor."
Bu cümle, bir sitemden çok daha fazlasıydı. Bu, bir çağrıydı. Bir uyarıydı. Belki de bir kırgınlıktı. Çünkü o, bu şehrin potansiyelini görüyordu. Sanayisiyle, tarımıyla, coğrafyasıyla çok daha ileriye gidebilecek bir Orhangazi hayal ediyordu. Ve bu hayali gerçekleştirmek için sadece konuşmakla kalmadı; planladı, hazırladı, düşündü.
Ancak Türkiye'de sıkça yaşanan bir tablo burada da karşımıza çıktı. Siyasi dengeler, kapalı kapılar, hesaplar ve hesaplaşmalar… Halkın bir kısmının destek verdiği, vizyonuna inandığı bir isim, bu duvarları aşamadı.
Belki de en acı olan kısım tam da burası. Çünkü bazen bir şehir, sahip olduğu değerin farkına geç varır. Bazen de fark eder ama sistem izin vermez. Yüksel Sert'in hikâyesi, biraz da bu gerçeğin yansımasıdır.
Bugün onun ardından konuşurken sadece "ne yaptı" diye değil, "neleri yapabilirdi" diye de düşünmek gerekiyor. Çünkü o, sadece mevcutla yetinen bir anlayışın karşısında duran bir isimdi. Daha fazlasını isteyen, daha iyisini hedefleyen, daha ileriye bakan bir zihniyeti temsil ediyordu.
Toplumsal yönü ise ayrı bir başlık. Çünkü o, sadece fabrika kuran bir iş insanı değildi. Derneklere, spor kulüplerine, okullara destek olan; ihtiyaç sahiplerine el uzatan; kadınlara, gençlere, engellilere yönelik çalışmalara katkı sunan bir gönül insanıydı.
Bu yüzden onun yokluğu sadece ekonomik bir kayıp değil, aynı zamanda sosyal bir eksikliktir. Çünkü bazı insanlar sistem kurar, bazıları ise gönül bağı kurar. Yüksel Sert, her ikisini de başaran nadir isimlerden biriydi.
Bugün Orhangazi'de bir sessizlik varsa, bu sadece bir vefatın getirdiği hüzün değildir. Bu, aynı zamanda "acaba" sorusunun yarattığı bir boşluktur. Acaba fırsat verilseydi ne olurdu? Acaba o vizyon hayata geçseydi Orhangazi bugün nerede olurdu?
Bu soruların cevabı artık yok. Ama geriye kalan çok şey var.
Kurulan tesisler var. Sağlanan istihdam var. Dokunulan hayatlar var. Ve en önemlisi, bu şehir için kurulmuş büyük bir hayal var.
Yüksel Sert artık aramızda değil. Ama onun adı, sadece bir iş insanı olarak değil; üretimiyle, emeğiyle ve yarım kalan hayalleriyle anılacak.
Ve belki de en önemlisi şu:
Bir gün Orhangazi gerçekten o hayal edilen noktaya gelirse, bu yolun taşlarında onun emeğinin izleri mutlaka bulunacaktır.
Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet olsun.

Muharrem DEĞİRMEN /GÖZLEM / diğer yazıları