BENLİKTEN GEÇENLERİN ZAFERİ: ÇANAKKALE

17.03.2026 00:00

Neşe BAKIŞ / Kadrajımdaki Hayat
nesebakis @ hotmail.com

Vurulup, tertemiz alnından uzanmış yatıyor…
Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inip öpse, o pâk alnın değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i;
Bedr'in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb…
Seni ancak ebediyetler eder istiâb.
Daha güzel denebilir miydi, yahut nasıl daha güzel denirdi bilemiyorum. Mehmet Akif Ersoy, içinden taşan coşkun vatan ve millet sevdasıyla kalemini oynatmış.
Son teknoloji silahlar, üstün donanım ve katbekat fazla asker sayısıyla vatan topraklarını işgale kalkışmıştı düşman. Bu savaşta, ancak kendi cephede, ölüm ensede, mavi gözlü sarı bozkurdun "Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum" emrine itaat eden yüreklerle galip gelinirdi.
Binlerce fidan, henüz on yedisinde, on sekizinde, anadan, babadan ve yardan uzakta, şehadet şerbetini içti vatan uğruna. Mustafa Kemal Atatürk'ü, kalbine isabet eden bir şarapnel parçasından cep saati kurtardı.
Şark'ta Rojin ve Dicle bebekleri, İç Anadolu'da Yunus'u, Ege'de Efe'yi, Karadeniz'de Temel'i, Akdeniz'de Turgut yavruyu, bayrağın dalgasında, ezanın tınısında bağımsız yaşatabilmek için can verdiler.
Esaret varsa işin sonunda, ölmek vardır; dönmek yoktur Türk'ün soyunda.
On Dokuzuncu Tümeni neredeyse yoktan var eden komutanın karşısında, "Bu işi kolaylıkla yaparım" diyen Amiral John de Robeck, 18 Mart akşamı şu telgrafı çekmek zorunda kaldı:
"Bugün çok ağır kayıplar verdik. Bir Fransız zırhlısı battı. İngiliz zırhlıları kaybedildi. Inflexible mayına çarparak ağır hasar aldı. Boğazı zorlamak artık son derece güç görünüyor."
Teknolojik güce karşı iman, işgale karşı cesaret ve korkaklığa karşı benlikten geçenler, yok olarak yaşatan millet galip geldi.
Türk ordusu tarihe altın harflerle kazıdı: ÇANAKKALE GEÇİLMEZ.
Çanakkale'den yıllar sonra Cumhuriyet ilan edilir. İstanbul'da İngiltere Büyükelçiliği'nde verilen bir baloda, askeri kıyafetli birinin Atatürk'e uzaktan sert bakışlarla baktığı fark edilir. Atatürk yaverine, "Sorun bakalım kimmiş, niçin böyle bakıyor?" der.
Bir süre sonra yaveri gelir ve "Paşam, beyefendinin babası Çanakkale'de ölmüş. Bu yüzden size pek iyi gözle bakmıyormuş." diye cevap verir. Bunun üzerine Atatürk'ün verdiği cevap tarihe geçecek niteliktedir:
"Sorun bakalım, babasının Çanakkale'de ne işi varmış?"
Milli marşında "Değmesin mabedimin göğsüne nâmahrem eli" diyecek olan millet, elbette ki geçit vermeyecekti babana.
18 Mart Çanakkale Zaferimizi kutluyor, Rabbim vatanımıza, milletimize ve ordumuza zeval vermesin, dualarımı Rabbime sunuyorum.