DUS KRİZİ: GENÇ HEKİMLERİN EMEK VE UMUT SINAVI

27.11.2025 00:00

Neşe BAKIŞ / Kadrajımdaki Hayat
nesebakis @ hotmail.com

Her yıl olduğu gibi, geçen yıl da diş hekimliği öğrencileri hak ettikleri gurur ve sevinçle diplomalarını aldılar. Diş hekimliği öğrencileri, ülkemizde en yüksek yüzdelik dilimlerden gelen, disiplinli çalışmalarıyla bu bölüme hak kazanan başarılı gençlerdir. Bu öğrencilerin beş yıllık eğitimine tanıklık eden herkes çok iyi bilir ki bu yol, büyük emek isteyen, sabır ve kararlılık gerektiren, oldukça yorucu bir süreçtir.

Bu süreci en yakından izleyen aileler ise bir yandan çocuklarının yaşadığı yıpranmayı hissederken bir yandan da ağır bir maddi yükün altında eziliyor. Günümüz ekonomik şartlarında bir evladı meslek sahibi yapabilmek için neredeyse tüm aile ortak bir fedakârlığın içine giriyor; yaşamsal ihtiyaçlar kısılıyor, harcamalar azaltılıyor.

İnsani değerlerin kazanımı bu hayattaki en kıymetli ölçüdür. Akademik başarı bundan sonra gelir. Ancak bu dengeyi de çok iyi kurmalıyız. Her konuda olduğu gibi, itidalli bir yaklaşım sergilemek gerekir. Başarıyı da görmezden gelmemeli, hak ettiği değeri vermeliyiz.

Tam da bu nedenle, bu yılki mezunları karşılayan sınav takvimi değişikliği büyük bir hayal kırıklığı yaratmıştı. Her sene iki kez yapılan DUS sınavının herhangi bir gerekçe sunulmadan yılda bire düşürülmesi ve neredeyse yıl sonuna ertelenmesi genç hekimlerde haklı bir kaygı doğurmuştu. DUS zaten aylarca süren yoğun bir hazırlık, uykusuz geceler ve büyük bir stres demekti. Sınavın yılda iki kez yapılması, öğrenciler için psikolojik bir güvenlik alanıydı; kaygıyı azaltan küçük ama önemli bir nefes payıydı. Tek sınava düşürülmesi ise hem motivasyonu zedeliyor hem de genç hekimlerin kariyer planlarını doğrudan etkiliyordu.

Yoğun tepkiler, genç hekimlerin sesini duyurma çabası ve meslek örgütlerinin desteğiyle bu yıl için DUS sınavlarının yeniden iki kez yapılmasına karar verildi. Bu karar, sadece öğrencilerin değil, sağlık sisteminin geleceği açısından da olumlu bir adım oldu. Gençlerin sesine kulak verilmesi, aslında geleceğin sağlık hizmetine kulak verilmesidir.

Elbette bu gelişme sevinçle karşılandı; ancak aynı zamanda önemli bir gerçeği de hatırlattı: Genç hekimlerin kaygıları, beklentileri ve yaşadıkları belirsizlikler zamanında duyulmazsa, bu durum sadece bireyleri değil, tüm toplumsal yapıyı etkiliyor. Ununu elemiş, düzenini kurmuş tecrübeli diş hekimlerinin genç meslektaşlarının yanında durması, onların sesi olması her zamankinden daha önemlidir.

Umarım bundan sonraki süreçte sınav takvimleri daha öngörülebilir, daha şeffaf ve daha istikrarlı bir şekilde planlanır. Çünkü gençlerimizin ihtiyacı olan şey yalnızca bilgi değil; aynı zamanda adaletli, güven veren ve destekleyici bir sistemdir.