Üçüncü Göz Gazetesi: Bu Kentte Spor Sadece Seçim Dönemlerinde mi Hatırlanıyor

Enbiya Bakır / 'ZAFER' e Doğru
enbiyabakr @ icloud.com

Orhangazi'de sporun geldiği nokta, yalnızca kulüplerin değil, bu kentin geleceğinin de nasıl göz göre göre heba edildiğinin açık bir belgesidir. Bugün Orhangazi'de spor; planı olmayan, bütçesi olmayan, muhatabı olmayan ve her geçen yıl biraz daha yalnızlaştırılan bir alan haline gelmiştir. Bunun sorumluluğu ise lafla destek çıkıp icraatta ortada görünmeyen Belediye Başkanı Bekir Aydın ile belediyedeki tüm organizasyon akışını elinde tutan özel kalem müdürü Şenol Kaya'nın omuzlarındadır.
Yıllardır aynı tabloyu izliyoruz. Sezon başlarında kulüpler formaya, eşofmana, topa, ulaşım desteğine, tesis randevusuna ulaşmak için kapı kapı dolaşıyor. Belediye koridorlarında saatlerce bekleyen kulüp yöneticileri, antrenörler ve veliler, aylarca geri dönüş alamadan evlerine dönüyor. Bu süreçte belediye cephesinden tek bir şeffaf plan, tek bir yazılı spor politikası, tek bir hesap verebilir bütçe kalemi ortaya konulmuyor. Ancak konu protokol fotoğraflarına, kupa törenlerine ve sosyal medya paylaşımlarına geldiğinde herkes bir anda sporsever kesiliyor.
Belediye Başkanı Bekir Aydın'ın kamuoyuna dönük açıklamaları ile sahadaki gerçekler arasındaki uçurum artık gizlenemez boyuttadır. Kentin spor altyapısı yıllardır aynı sorunlarla boğuşuyor. İlçede spor yapan çocukların çoğu, soyunma odası olmayan sahalarda, yetersiz ışıklandırmayla, bakımsız zeminlerde çalışmak zorunda kalıyor. Buna rağmen belediye, bu tabloyu iyileştirecek kalıcı bir yatırım planı ortaya koymuyor. Spor, bütçede bir kalem olarak değil, basın bültenlerinde süs cümlesi olarak yer alıyor.
Bu sistemin bir diğer kilit noktası ise özel kalem müdürü Şenol Kaya'nın etrafında şekillenen organizasyon düzenidir. Orhangazi'de hangi kulübün muhatap alınacağı, kimin davet edileceği, hangi etkinliğin belediye takvimine gireceği, sporun gerçek paydaşlarından çok dar bir bürokratik filtre üzerinden belirleniyor. Kulüplerin belediye ile kurması gereken kurumsal bağ, kişisel ilişkiler ve kapalı kapılar ardındaki takdirlere indirgenmiş durumda. Bu da sporu bir kamu hizmeti olmaktan çıkarıp, keyfi bir lütuf alanına dönüştürüyor.
Orhangazi'de spor kulüpleri, yalnızca maddi imkansızlıklarla değil, aynı zamanda görünmez bir duvarla da mücadele ediyor. Görüşme talepleri yanıtsız kalıyor, projeler muhatapsız bırakılıyor, randevular erteleniyor. Bu süreçte belediye yönetiminin sessizliği, spor camiasında derin bir kırgınlık ve güvensizlik yaratmış durumda. İnsanlar artık destek talep etmeyi değil, yok sayılmayı normal kabul eder hale geliyor.
Bu kentin gençleri, yöneticilerin masa başı söylemleriyle değil, sahadaki imkansızlıklarla yüzleşiyor. Her antrenmanda eksik forma, her deplasmanda cebinden harcayan antrenörler, her sezon başında aynı çaresizlikle kulüp ayakta tutmaya çalışan yöneticiler, Orhangazi sporunun gerçek fotoğrafıdır. Bu fotoğrafın hiçbir yerinde plan, program, vizyon ya da sürdürülebilir bir destek mekanizması yoktur.
Bugün gelinen noktada Orhangazi'de spor, bir yönetim alanı olmaktan çıkmış, kaderine terk edilmiş bir gönüllülük faaliyetine dönüşmüştür. Bu durum yalnızca bugünün çocuklarını değil, bu kentin yarınını da kaybettirmektedir. Çünkü spor, gençleri kötü alışkanlıklardan uzak tutan, aidiyet duygusu kazandıran ve toplumsal dayanışmayı güçlendiren en önemli araçlardan biridir. Bu aracı bu kadar hoyratça ihmal etmek, sadece bir yönetim zaafı değil, toplumsal bir sorumsuzluktur.
Bu köşe yazısı kişilere dönük bir saldırı değil, kamu adına yapılmış bir uyarıdır. Orhangazi sporu, protokol fotoğraflarıyla, temennilerle ve sosyal medya paylaşımlarıyla ayağa kalkmaz. Belediye Başkanı Bekir Aydın ve özel kalem müdürü Şenol Kaya, artık bu kentin sporunu yok sayan tutumdan vazgeçmek, şeffaf, hesap verebilir ve somut bir spor politikası ortaya koymak zorundadır. Aksi halde Orhangazi'de sporun çöküşü, bu dönemin en ağır ve silinmez yönetim mirası olarak kayıtlara geçecektir.
Orhangazi'de sporun bugün içine sürüklendiği tabloyu tek tek kurumların ya da kişilerin ihmaliyle açıklamak artık mümkün değildir; bu bir zincirleme sorumsuzluk halidir ve zincirin her halkasında Belediye Başkanı Bekir Aydın, belediye organizasyon mekanizmasının kilit ismi Şenol Kaya, İlçe Spor Müdürü Mehmet Ali Koşan ve ilçenin en üst mülki amiri olan Kaymakamlık makamı yer almaktadır. Kentte yüzlerce gencin spor yapacak saha bulamadığı, kulüplerin en temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı, altyapının her geçen gün biraz daha çürüdüğü bir ortamda, bu dört makamın da topu birbirine atarak sorumluluktan kaçması Orhangazi sporunu fiilen sahipsiz bırakmıştır; belediye bütçesinde spor kalemlerinin yok denecek kadar sınırlı kalması, özel kalem üzerinden yürüyen kapalı ve keyfi organizasyon anlayışı, ilçe spor müdürlüğünün kulüplerle etkin ve şeffaf bir koordinasyon kuramaması ve kaymakamlığın ilçedeki kamu kurumlarını ortak bir spor vizyonu etrafında toparlayacak iradeyi ortaya koyamaması, bugün sahada gördüğümüz çöküşün başlıca nedenleridir. Hiç kimse bu kentteki çocuklara ve ailelere, yıllardır tekrar eden tesis yetersizliğini, malzeme eksikliğini, ulaşım ve organizasyon sorunlarını doğal bir kader gibi sunamaz; çünkü bu sorunlar çözülmediği her gün, bu dört makamın da yönetim zafiyetini derinleştirmekte ve Orhangazi'de sporu yalnızca birkaç idealistin omzuna yüklemektedir. Bu final tablo, yalnızca bugünün değil, yarının da kaybedildiğini göstermektedir ve eğer bu kentte spor gerçekten önemseniyorsa, artık sorumluluk almayan, koordinasyon üretmeyen ve sahadaki gerçekleri görmezden gelen bu anlayışın topyekûn sorgulanması kaçınılmazdır.

Enbiya Bakır / 'ZAFER' e Doğru / diğer yazıları